എബി ജോയ്
പുൽപ്പള്ളി
ആധുനിക ലോകം പുരോഗതിയിലേക്കും വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കും കുതിക്കുമ്പോൾ, ഒരു രാജ്യം മാത്രം മധ്യകാലഘട്ടത്തിലെ ഇരുളടഞ്ഞ നിയമങ്ങളിലേക്ക് പിൻനടത്തം നടത്തുകയാണ്. പേർഷ്യൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ മനോഹരമായ പാരമ്പര്യമുള്ള ഇറാൻ ഇന്ന് ലോകത്തിന് മുന്നിൽ അറിയപ്പെടുന്നത് അടിച്ചമർത്തലുകളുടെയും, പ്രോക്സി യുദ്ധങ്ങളുടെയും, തീവ്രവാദത്തിന്റെയും പ്രഭവകേന്ദ്രമായാണ്. സ്വന്തം ജനതയുടെ ചോരയിൽ എഴുതപ്പെട്ട ഒരു ഭരണകൂടത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഗൗരവകരമായ ചിന്തകൾ ഇവിടെ പ്രസക്തമാകുന്നു.
സ്ത്രീത്വത്തിന് നേരെയുള്ള യുദ്ധം
ഇറാനിലെ ഭരണകൂടം ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുന്നത് അവിടുത്തെ സ്ത്രീകളെയാണ്. ഇഷ്ടമുള്ള വസ്ത്രം ധരിക്കാനോ, പൊതുവിടങ്ങളിൽ സ്വതന്ത്രമായി ഇടപെടാനോ അവകാശമില്ലാത്ത ഒരു ജനതയായി അവർ മാറി. മഹ്സ അമിനി എന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ മരണം ലോകത്തിന് കാട്ടിക്കൊടുത്തത് ഇവിടുത്തെ ‘മതപോലീസിന്റെ’ ക്രൂരതയുടെ മുഖമാണ്. മുടി അല്പം പുറത്തുകണ്ടു എന്ന പേരിൽ ഒരു ജീവൻ തല്ലിക്കെടുത്തുന്ന ഭരണകൂടം എങ്ങനെയാണ് സമാധാനത്തിന്റെ വക്താക്കളാകുന്നത്? സ്ത്രീവിരുദ്ധത ഒരു നിയമമായി മാറിയ രാജ്യത്ത്, ആയിരക്കണക്കിന് സ്ത്രീകളാണ് ജയിലറകളിൽ പീഡനങ്ങൾ ഏറ്റുവാങ്ങുന്നത്.
പ്രോക്സി ഗ്രൂപ്പുകളും കയറ്റുമതി ചെയ്യപ്പെടുന്ന തീവ്രവാദവും
ഇറാൻ അതിന്റെ അതിർത്തിക്കുള്ളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. മധ്യപൂർവേഷ്യയിലെ പല രാജ്യങ്ങളിലും അസ്ഥിരതയുണ്ടാക്കാൻ ഇറാൻ വളർത്തുന്ന പ്രോക്സി ഗ്രൂപ്പുകൾക്ക് സാധിക്കുന്നു. സമാധാനം ആഗ്രഹിക്കുന്ന സൗദി അറേബ്യ ഉൾപ്പെടെയുള്ള അയൽരാജ്യങ്ങൾ ഇറാനെ ഭീതിയോടെ നോക്കിക്കാണുന്നതിന്റെ കാരണവും ഇതുതന്നെയാണ്. മതത്തിന്റെ പേരിൽ തീവ്രവാദം ലോകമെമ്പാടും കയറ്റി അയക്കുന്നതിലൂടെ ലക്ഷക്കണക്കിന് നിരപരാധികളാണ് കൊല്ലപ്പെടുന്നത്. സ്വന്തം രാജ്യത്തെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി പരിഹരിക്കുന്നതിന് പകരം, വിദേശ രാജ്യങ്ങളിൽ കുഴപ്പങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ കോടിക്കണക്കിന് രൂപയാണ് ഈ ഭരണകൂടം ഒഴുക്കുന്നത്.
സ്വന്തം ജനതയോടുള്ള ക്രൂരത
സ്വന്തം രാജ്യത്തെ ജനങ്ങളെ ഇത്രയധികം ഭയക്കുന്ന മറ്റൊരു ഭരണകൂടം ഉണ്ടാവില്ല. ശബ്ദമുയർത്തുന്നവരെ തുറുങ്കിലടയ്ക്കുകയോ പരസ്യമായി തൂക്കിലേറ്റുകയോ ചെയ്യുന്നത് അവിടെ നിത്യസംഭവമാണ്. ഏകദേശം പത്ത് ലക്ഷത്തിലധികം പേർ വിവിധ കാലഘട്ടങ്ങളിലായി ഈ ഭരണകൂട ഭീകരതയ്ക്ക് ഇരയായിട്ടുണ്ടെന്നാണ് കണക്കുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഒരു വശത്ത് ഇസ്ലാമിക സാഹോദര്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോഴും, മറുവശത്ത് ഭൂരിഭാഗം അറബ് രാജ്യങ്ങളും ഇറാനെ വിശ്വാസത്തിലെടുക്കാത്തത് അവരുടെ ഇരട്ടത്താപ്പ് തിരിച്ചറിഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ്.
വിരോധാഭാസത്തിന്റെ മലയാളി മുഖം
ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ഇറാനികൾ തങ്ങളുടെ രാജ്യത്ത് ഒരു മാറ്റം വരണമെന്നും, ജനാധിപത്യം പുനഃസ്ഥാപിക്കണമെന്നും ആഗ്രഹിച്ച് തെരുവിൽ പോരാടുമ്പോൾ, കേരളത്തിലെ ചില കോണുകളിൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന പിന്തുണ അത്ഭുതകരമാണ്. യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇറാനിൽ നടക്കുന്നത് എന്താണെന്ന് തിരിച്ചറിയാതെ, കേവലം രാഷ്ട്രീയ താല്പര്യങ്ങൾക്കോ മതപരമായ വൈകാരികതയ്ക്കോ അടിമപ്പെട്ട് ഈ ക്രൂരതകളെ ന്യായീകരിക്കുന്നത് അത്യന്തം അപകടകരമാണ്. ഇറാനിലെ ജനത അനുഭവിക്കുന്ന നരകയാതനകൾക്ക് നേരെ കണ്ണടച്ച്, അവിടുത്തെ ഭരണകൂടത്തിന് വേണ്ടി കണ്ണീരൊഴുക്കുന്നത് മാനുഷിക മൂല്യങ്ങളോടുള്ള വെല്ലുവിളിയാണ്.
ഇറാൻ എന്ന രാജ്യം സ്വതന്ത്രമാകേണ്ടത് അവിടുത്തെ ജനങ്ങളുടെ ആവശ്യമാണ്. മതത്തിന്റെ പേരിൽ മനുഷ്യനെ അടിമയാക്കുന്ന, സ്ത്രീകളെ കൊന്നുതള്ളുന്ന, ഭീകരവാദത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വ്യവസ്ഥിതിക്ക് അധികകാലം നിലനിൽപ്പില്ല. ലോകം മാറുകയാണ്, ആ മാറ്റത്തിന്റെ കാറ്റ് ഇറാനിലെ തെരുവുകളിലും വീശിയടിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും
